Fietsweek 1985

Briancon

De fietsweek had dit jaar Briancon als uitvalsbasis met slechts vijf deelnemers, Fokke de Kok, Harrie de Boer, Gerard Mug (collega van Fokke bij Ubbo Emmius), Frank Baston (vriend van Gerard) en ondergetekende. De echtgenotes, Anna Hindrikje en Greetje, stonden met kroost op een andere camping in het nabije Chantemerle. Deze scheiding werd toen nog strikt doorgevoerd.

 

De meest gedenkwaardige gebeurtenis van deze uitvoering was, zoals zo vaak, de koninginnerit. Dat jaar een variant op de bekende cyclosportief “La Marmotte”. Beginnend vanaf de Col du Lauteret (2057m), een col die in de echte Marmotte in de afzink van de Col du Galibier richting Bourg d’Oisans zit, via l’Alpe d’Huez (1850m), Col de la Croix de Fer (2067m), Col du Télégraphe (1566m) en Col du Galibier (2642m) terug. ’s Ochtends waren Harrie, Fokke, Gerard en Gerrit met Fokke’s auto naar de Col du Lautaret gereden. Hoewel deze Honda bekend stond om zijn zuinigheid was het wel enigszins verontrustend dat de hoeveelheid resterende benzine amper meer dan een liter bedroeg. Maar toch, waarschijnlijk wel genoeg om de Lautaret te halen en terug naar Briancon ging het immers uitsluitend bergaf. Na de start rond negen uur volgde de afdaling naar Le Bourg d’Oisans en de klim naar l’Alpe d’Huez. Prachtig weer en dus bovengekomen lang nagenieten op een terrasje.

 

Pas rond twee uur weer verder richting Croix de Fer. Via de Croix de Fer en de Télégraphe kwamen we uiteindelijk rond acht uur ’s avonds in Valloire. De schemering kondigde zich reeds aan en Fokke zat er goed door. Verder gaan zou betekenen dat we het laatste deel van de klim naar de Galibier in volledige duisternis moesten afleggen. En daarna kwam de gevaarlijke afdaling naar de Lautaret nog. Dus werd besloten dat Harrie en Fokke zouden proberen een lift te krijgen en dan met de auto terugkomen om ons op te halen. Gerard en ik gingen een café binnen waar we een pastiche bestelden. Maar helaas, na een half uur kwamen Harrie en Fokke terug; liften bleek niet te gaan. Er zat niets anders op dan toch maar weer de fiets te pakken. Fokke zat stuk en de alcohol had mij ook geen goed gedaan. Harrie en Gerard besloten daarom wat sneller door te fietsen om ons dan later met de auto tegemoet te komen.

 

Nadat Harrie en Gerard vooruitgegaan waren vorderden we nog maar langzaam. Het was nu bijna volledig donker, maar in het gedeelte voor Plan Lachat is dat nog geen echt probleem. Plotseling zagen we een silhouet in de verte. Het was Gerard, Harrie had alsnog een lift gekregen. Verder fietsen was niet meer nodig. Wachten duurt lang, maar eindelijk kwam Harrie dan toch terug. Erg opgelucht keek hij niet. Met grote verontrusting had hij kennisgenomen van het feit dat de tank compleet leeg was. Wat er nog aan benzine inzat gaf de meter geen aanleiding tot enige reactie en op de terugweg moesten we nog zeker 15 km klimmen voor de afdaling kon beginnen. Als dat maar goed ging. Het was nu bijna middernacht. Gelukkig stonden echtgenotes en kinderen op een andere camping. Nadat de fietsen waren in- en opgeladen gingen we op weg. Heel rustig rijdend. Wie beschrijft onze opluchting toen we eindelijk boven waren. Harrie bezwoer nooit meer een ander merk auto dan een Honda te kopen. Nu alleen nog bergaf en daar was de camping al.

 

Deelnemers 1985

Fokke de Kok,
Harrie de Boer,
Gerard Mug (collega van Fokke bij Ubbo Emmius),
Frank Baston (vriend van Gerard),
Gerrit ten Brinke