Fietsdag 5 vrijdag

Er ligt al een mooie en warme fietsweek achter ons. Het is nu vrijdag en we hebben nog een dag te gaan. Beklimming van de Col de la Cayolle. De temperatuur vroeg in de morgen is zoals de hele week al 24-26 graden. De lucht is licht bewolkt en we maken ons klaar voor de laatste rit. Emile is al vooruit gefietst. Hij wil foto’s van ons maken halverwege de beklimming. Even later vertrekken Edwin, Koos, Peter en Frits vanaf de camping Loisirs de L’Ubaye. Esther is met zoon Kai op de trekfiets vertrokken met als ondersteuning een trappende Kai op zijn eigen fiets vastgezet aan de fiets van Esther.

 

De lucht trekt dicht met wolken en na 10 minuten fietsen begint het licht te regenen. De regen gaat over in harde regen. Aan de voet van de Col worden afspraken gemaakt. Mocht het erg worden dan in de bekende refuges stoppen en op elkaar wachten. De eerste kilometers leggen we gezamenlijk af. We kennen de route en bij de eerste Gorges rijd ik op mijn eigen tempo door de regen naar boven. De regen deert mij niet. Dit is wel eens anders geweest. Het is niet koud en het is net of er veel zuurstof in de lucht. Dit is trouwens een fabel. De benen voelen goed en ik weet dat Emile voor mij uit fietst. De regenbui gaat over in plensbuien. Ik trap nu een lekker verzet van 38/19/21. De twijfel slaat toe doorgaan of schuilen. Intussen haal ik andere fietsers in die in regenkleding naar boven fietsen. Ik heb mijn gvav windstoppertje aan. Goed voor de regen en wind. De regendruppels parelen over mijn gebruinde armen en benen. De moraal is er en ik besluit zo lang mogelijk door te fietsen. Bij het passeren van enkele dorpjes zie ik geen fiets van Emile staan en dat betekent dat hij ook nog aan het fietsen is.

 

Bij de bekende brug waar de echte beklimming begint twijfel ik weer de refugiee in of doorgaan. Omkijkend zie ik geen fietsers meer en ook geen teken van Emile. Toch maar doorfietsen. Het wordt nu even wat stijler, 8% en een auto passeert mij zo nu en dan. Het verzet gaat terug naar 38-25/28.. Bij het lange wat rechtere stuk nog half onder de bomen rijdend zie ik plotseling Emile met camera in de hand aan de kant staan. Het plenst nog steeds maar dit geeft moraal. Emile is niet gestopt dan ik ook niet. De foto wordt gemaakt en Emile volgt mij. De anderen zijn uitzicht. Langer wachten heeft geen zin.

Voor mij uit zie ik de lucht openbreken op de toppen van Cayolle. Fietsen Frits doorfietsen. Ik probeer mij moraal in te praten boven schijnt de zon en de benen voelen goed aan. Nog wat scherpe bochten en wat stijlere stukken en de refuge komt inzicht. Maar ook de zon schijnt plotseling op het natte wegdek. Een wonder. Het natte wegdek schittert onder mijn wielen door. Het is nog 1,5 km en we zijn boven. De col bereiken in de volle zon. Het is zelfs lekker weer boven. We laten een foto maken en maken een selfie. Emile komt er ook aan en ook hij op de foto en met zijn tweeën voor het hoogste punt monument. Op een verzamelplek 25 meter van de col ontdoen we ons van de bovenkleding en laten dit drogen aan de informatieborden. Op de borden staan afbeeldingen van planten en dieren. Een bord met verschillende soorten dieren afgebeeld is opvallend voor ons twee. De steenbok staat groot en mooi afgebeeld.. We komen er achter dat we beide van het sterrenbeeld steenbok zijn. Houden van leven op hoge hoogten. Ik maak nog wat foto’svan mooie planten en korstmossen. Het is altijd weer een uitdaging om het plantje Genepi te vinden. Hier wordt onzelekkere fietsweek likeur van gemaakt. Het is het symbool van de fietsweek geworden. Na 45 minuten zien we nog geen fietsers van onze groep aankomen. We besluiten om af te dalen naar de refuge.

Bij het starten van de afdaling zie ik toch een fietser aan komen. Aan de kleding te zien moet het Peter zijn, al snel gevolgd door Koos en Edwin. We wachten tot ze allemaal boven zijn en gaan dan met vijf man op de foto voor het monument. Gezamenlijk dalen we af naar de refuge om daar café au lait te drinken en een notentaart te eten. Een berggids wijst ons op een chamoix, een gems, die tussen de rotsblokken loopt.. Met de verrekijker en telescoop erbij zien we de gems lopen. Ze zijn er maar vallen tijdens het fietsen niet op.

We dalen daarna rustig af. Het wegdek in de afdaling is nog wat nat en we maken nog mooie plaatjes van watervallen. Even komt pech om de hoek kijken. Peter zijn linker derailleur handel werkt niet meer. Hij besluit om door te rijden naar de plaatselijk fietsenmaker in het dorp. Wij rijden naar de camping door waar de zon weer volop schijnt. De dag en de fietsweek zit erop. Voldaan kijken we terug op een mooi programma en perfecte weersomstandigheden. Morgen worden de tenten opgetrokken. De meesten van ons gaan naar huis. Alleen Peter en Frits reizen naar Bourg d’Oisans voor de Alpe d’Huez wedstrijden aldaar.

 

Met dank aan de directie, Jan en Edwin voor het organiseren en programmeren van de 33e fietsweek 2016.