De racefiets

In de loop van 1973 liep ik tijdens een voetbalwedstrijd van “De Hondekoppen” een liesblessure op die het voetballen voor lange tijd onmogelijk maakte. Gerk Numan had een groot deel van zijn jeugd in Frankrijk doorgebracht en was een groot wielerliefhebber. Reeds in de beginjaren 70 bezat hij een professionele racefiets (full Campagnolo Record) waarmee hij door zijn armlastige medestudentbewoners herhaaldelijk werd bespot.

 

Nu voetballen onmogelijk was suggereerde hij mij ook te gaan wielrennen. Dus kocht ik mijn eerste “racefiets”, een Gitane, bij Nolta in de Nieuwe Ebbingestraat. Deze fiets was nog met spatborden uitgerust die ik natuurlijk snel verwijderde. Er was een klein probleem, bij flink aanzetten liep het voorste grote kettingblad, dat niet geheel vlak was, aan tegen de voorderailleur. Nolta daarop attent gemaakt probeerde één en ander met de hamer te herstellen (volgens zijn zeggen het belangrijkste stuk gereedschap voor ieder zichzelf respecterende wielerspecialist), maar echt goed werd het nooit. In het voorjaar van 1974 stond een prachtige Eddy Mercx fiets in de etalage van de wielerzaak van Wim Buiter aan de Westersingel.

 

De fiets was uitgerust met de Campagnolo Record groep met twee bladen voor (52 en 48 tanden) en vijf(!) tandwielen achter (standaard 13-17). De fabrikant die deze fietsen toen produceerde is ondertussen al lang weer failliet en er is dan ook geen relatie met de huidige Eddy Mercx fietsen. Voor een bedrag van f 1995,- werd zij mijn eigendom.